وَ إِذْ قَتَلْتُمْ اوّل قصّه است ، مىفرمايد كه ياد كنيد آن را كه بكشتيد نَفْساً يكى را كه نام آن عاميل بود فَادَّارَأْتُمْ پس اختلاف كرديد فِيها در ان نفس مقتول يعنى در كشتن او وَ اللَّهُ مُخْرِجٌ و خداى تعالى بيرون‌آورنده است و ظاهركننده ما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ آن چيزى را كه هستيد شما كه آن را بپوشيد از قتل به ناحق فَقُلْنا اضْرِبُوهُ پس گفتيم ما كه بزنيد شما آن كشته شده را بِبَعْضِها به پاره از ان گاو كه بيخ دم بود يا زبان يا گوش و بر هر تقديرى چون بر وى زدند زنده شد و خون از گردن او مىريخت و نام قاتلان خود را بگفت و آن دو برادرزادهء او بودند كه بواسطهء مال او را بصحرا برده بقتل رسانيده بودند و بعد از تسميهء ايشان در حال بيفتاد و بمرد كَذلِكَ همچنان‌كه اين مرده را زنده گردانيد يُحْيِ اللَّهُ الْمَوْتى زنده مىگرداند خداى تعالى همه مردگان را وَ يُرِيكُمْ و مىنمايد بشما خطاب با آن جماعت است كه در مجلس احياى عاميل حاضر بودند و مىشايد كه منكران زمان حضرت رسالت را صلى اللّه عليه و آله و سلّم مىگويد كه انكار حشر مكنيد كه آخر خدا بشما نمايد آياتِهِ دلائل قدرت خود را در احياء لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ مگر باشد كه شما فكر كنيد و دريابيد كه كسى كه قدرت دارد بر زنده كردن نفسى هرآئينه بر احياء همه نفوس قادر خواهد بود ثُمَّ قَسَتْ پس سخت گشت قُلُوبُكُمْ دلهاى شما اى يهود مِنْ بَعْدِ ذلِكَ از پس زنده شدن عاميل فَهِيَ پس آن دلهاى كه شما را است كَالْحِجارَةِ همچون سنگ است در سختى و درشتى أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً بلكه سخت‌تر است در قساوت و غلظت از سنگ وَ إِنَّ مِنَ الْحِجارَةِ و به درستى كه بعضى از ان سنگ‌هاست لَما يَتَفَجَّرُ آنچه هرآئينه روان مىگردد مِنْهُ الْأَنْهارُ از ان جوىهاى بزرگ وَ إِنَّ مِنْها و بعضى ديگر هست كه از ان لَما يَشَّقَّقُ آنچه هرآئينه بشگافد فَيَخْرُجُ پس بيرون آيد مِنْهُ الْماءُ ازو آب خورد چون چشمها وَ إِنَّ مِنْها و بتحقيق هست كه از حجارة لَما يَهْبِطُ آنچه فرود آيد و از بلندى به پستى گرايد مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ از ترس خدا وَ مَا اللَّهُ و نيست خدا بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ غافل از آنچه شما اى يهود مىكنيد